Zen zoek - In search of my zen
Zen zoek
"Wij waren in Libië tijdens de Arabische lente. We hebben ons hele hebben en houden daar moeten achterlaten." "In Koeweit zijn de huurprijzen zo hoog dat we ons enkel een schoendoos konden veroorloven. Met zijn vieren slapen in dezelfde kamer." "Oh ja, spitting cobra's in de tuin, harige spinnen onder het bed, killerbees in de boomgaard, gekko's in elke kamer van het huis, jankende wild dogs, een zoo was het in Botswana." Elk van ons heeft zijn heldendaden en daar hebben we het al eens over. Het arsenaal verhalen lijkt met de jaren steeds groter te worden.
Dat gaat snel als je elke keer weer van land verandert. Wij zijn na de kerst nog maar eens van standplaats verhuisd en bij zo'n overgang komt de noodzakelijke frustratie kijken. Hanoi en Beijing hebben ons op een of andere manier wat verwend met hun middle income status; in Nepal is het terug naar hardship. Voor wie dat woord nog niet van dichtbij heeft mogen ervaren: het betekent zoveel als geen constante elektriciteitstoevoer, geen waterleiding, kramieke wegen, het daarbij horende stof en armoede, deprimerend veel armoede. Voor Sven houdt dat lange werkuren in, een uitermate groot werkbudget, business trips en een hernieuwd enthousiasme. Voor mij is nieuw vooral verbonden met het grote vraagteken: Waar? Wat? Hoe? Wie? Wanneer? Hè?
Ik had mezelf voorgenomen het hele gedoe met de meest onverschillige zen over me heen te laten komen. Wekenlang in een hotelkamer? Vakantie Namaste! Zonder stroom tijdens kokenstijd? Boterhammen Namaste! Geen water uit de kraan? Wassen in een teiltje flessenwater Namaste! Onze spullen nog steeds vast in de haven van Calcutta? Kamperen Namaste! Faciliteiten op school wat ondermaats vergeleken met Beijing? Overleven Namaste! Met wat yoga en het geregelde gal spuien tijdens de koffieklatsch, bleek die zen te kabbelen als een gezapig beekje...
Tot vorige week donderdag... We hadden de loodgieter op bezoek. En ik had het kunnen zien aankomen, loodgieters hebben al vaker mijn druk verhoogd. Deze loodgieter had wat pech, want een half uur voor hem had de elektricien ook al voor een lichte kortsluiting gezorgd. Ik zeg het je: water en elektriciteit, geen combinatie in dit lijf.
Het is een uitgebreid verhaal over overlopen en andere onzin waar ik u met liefde van spaar, maar kort: de loodgieter wou voor een akkefietje met een niet sluitende afvoerdop het hele bad uitbreken tot ik hem heel elegant liet zien dat er een paneeltje in de tegels rond de kuip zat dat makkelijk met twee schroeven kon losgemaakt worden. Nepalese mannen houden niet zo van vrouwelijke intelligentie en slimmige handigheid. Het kwam tot een scène en kort daarna spoot de zen met overdruk kracht 10 mijn oren uit. De loodgieter en ik hadden zowaar 3 opeenvolgende yin yogasessies nodig om onze innerlijke watertafel terug in balans te brengen.
Moraal van dit verhaal: een week en negen gebroken badkamertegels later sijpelt samen met het badwater mijn zen nog steeds langzaam door het niet afsluitende badafvoerdopje weg... Namaste!
In search of my zen
"We were in Libya at the time of the Arab Spring, had to leave behind everything we owned and flee. Our laundry might as well still be hanging on the line." "House rent in Kuwait is huge, we eventually found a shoebox to live in, the 4 of us sharing one bedroom." "Oh well, spitting cobras in the garden, hairy spiders under the bed, killer-bees in the orchard, gecko families one in every room of the house, yelping wild dogs, housesnakes, termites... it felt like living in a zoo over there."
We all have our heroic stories and yes, from time to time we slip them casually into our conversations; the collection of worldly stories growing with each year abroad. The pace we are swapping countries at these days makes for a treasure trove.
Right after Christmas we once again changed our location - even google has trouble at pinning us down - and a transition of this kind brings along tons of frustration. Hanoi and Beijing overly spoilt us with their middle income status; in Kathmandu it is definitely back to hardship. For those of you who have never experienced the word from close-by; it means as much as no constant power supply, water shortage, dustroads with lots of well, dust in the air and visible poverty, depressing amounts of it. For Sven it mostly entails long hours of work, business trips and a renewed enthusiasm. For me a transition is always connected with the big question mark: Who? Where? What? When? Why? Uh?
Pre-move I had decided for myself to overcome it all with an indifferent zen. Spending weeks in a hotelroom? A holiday Namaste! No power as I am about to prepare food? Sandwiches Namaste! No tapwater? A washbasin with bottled water Namaste! Shipment still stuck in the port of Calcutta? Camping Namaste! School facilities nothing compared to what we had in Beijing? Kids will survive Namaste! With regular yoga sessions and a huge amount of complaining during coffee klatsch, my zen was rippling like a babbling brook.
Until last Thursday, that is... I had the plumber over and you could see it on the horizon. More than once plumbers have brought me to boiling. This plumber turned out to be of the unlucky kind with the electrician stirring my waters before him.
It is a boringly long story about drains and other nonsense that I will spare you of, but in short: the plumber had decided all by himself to remove the bathtub for a leaking plug, until I showed him in the most elegant of ways a removable panel on the side of the tub. Two screws could keep us from ruining the bathroom. Nepali men don't appreciate female intelligence and hands-on cleverness. It all ended up in a big scene and shortly after my zen gushed out of me at 100 nautical miles an hour.
The plumber and I truly needed 3 consecutive yin yoga sessions to find back our inner balance.
Moral of this story? A week and 9 broken bathroom tiles later my zen together with the precious bubble bath is still disappearing through the leaking bath plug... Namaste!
"Wij waren in Libië tijdens de Arabische lente. We hebben ons hele hebben en houden daar moeten achterlaten." "In Koeweit zijn de huurprijzen zo hoog dat we ons enkel een schoendoos konden veroorloven. Met zijn vieren slapen in dezelfde kamer." "Oh ja, spitting cobra's in de tuin, harige spinnen onder het bed, killerbees in de boomgaard, gekko's in elke kamer van het huis, jankende wild dogs, een zoo was het in Botswana." Elk van ons heeft zijn heldendaden en daar hebben we het al eens over. Het arsenaal verhalen lijkt met de jaren steeds groter te worden.
Dat gaat snel als je elke keer weer van land verandert. Wij zijn na de kerst nog maar eens van standplaats verhuisd en bij zo'n overgang komt de noodzakelijke frustratie kijken. Hanoi en Beijing hebben ons op een of andere manier wat verwend met hun middle income status; in Nepal is het terug naar hardship. Voor wie dat woord nog niet van dichtbij heeft mogen ervaren: het betekent zoveel als geen constante elektriciteitstoevoer, geen waterleiding, kramieke wegen, het daarbij horende stof en armoede, deprimerend veel armoede. Voor Sven houdt dat lange werkuren in, een uitermate groot werkbudget, business trips en een hernieuwd enthousiasme. Voor mij is nieuw vooral verbonden met het grote vraagteken: Waar? Wat? Hoe? Wie? Wanneer? Hè?
Ik had mezelf voorgenomen het hele gedoe met de meest onverschillige zen over me heen te laten komen. Wekenlang in een hotelkamer? Vakantie Namaste! Zonder stroom tijdens kokenstijd? Boterhammen Namaste! Geen water uit de kraan? Wassen in een teiltje flessenwater Namaste! Onze spullen nog steeds vast in de haven van Calcutta? Kamperen Namaste! Faciliteiten op school wat ondermaats vergeleken met Beijing? Overleven Namaste! Met wat yoga en het geregelde gal spuien tijdens de koffieklatsch, bleek die zen te kabbelen als een gezapig beekje...
Tot vorige week donderdag... We hadden de loodgieter op bezoek. En ik had het kunnen zien aankomen, loodgieters hebben al vaker mijn druk verhoogd. Deze loodgieter had wat pech, want een half uur voor hem had de elektricien ook al voor een lichte kortsluiting gezorgd. Ik zeg het je: water en elektriciteit, geen combinatie in dit lijf.
Het is een uitgebreid verhaal over overlopen en andere onzin waar ik u met liefde van spaar, maar kort: de loodgieter wou voor een akkefietje met een niet sluitende afvoerdop het hele bad uitbreken tot ik hem heel elegant liet zien dat er een paneeltje in de tegels rond de kuip zat dat makkelijk met twee schroeven kon losgemaakt worden. Nepalese mannen houden niet zo van vrouwelijke intelligentie en slimmige handigheid. Het kwam tot een scène en kort daarna spoot de zen met overdruk kracht 10 mijn oren uit. De loodgieter en ik hadden zowaar 3 opeenvolgende yin yogasessies nodig om onze innerlijke watertafel terug in balans te brengen.
Moraal van dit verhaal: een week en negen gebroken badkamertegels later sijpelt samen met het badwater mijn zen nog steeds langzaam door het niet afsluitende badafvoerdopje weg... Namaste!
In search of my zen
"We were in Libya at the time of the Arab Spring, had to leave behind everything we owned and flee. Our laundry might as well still be hanging on the line." "House rent in Kuwait is huge, we eventually found a shoebox to live in, the 4 of us sharing one bedroom." "Oh well, spitting cobras in the garden, hairy spiders under the bed, killer-bees in the orchard, gecko families one in every room of the house, yelping wild dogs, housesnakes, termites... it felt like living in a zoo over there."
We all have our heroic stories and yes, from time to time we slip them casually into our conversations; the collection of worldly stories growing with each year abroad. The pace we are swapping countries at these days makes for a treasure trove.
Right after Christmas we once again changed our location - even google has trouble at pinning us down - and a transition of this kind brings along tons of frustration. Hanoi and Beijing overly spoilt us with their middle income status; in Kathmandu it is definitely back to hardship. For those of you who have never experienced the word from close-by; it means as much as no constant power supply, water shortage, dustroads with lots of well, dust in the air and visible poverty, depressing amounts of it. For Sven it mostly entails long hours of work, business trips and a renewed enthusiasm. For me a transition is always connected with the big question mark: Who? Where? What? When? Why? Uh?
Pre-move I had decided for myself to overcome it all with an indifferent zen. Spending weeks in a hotelroom? A holiday Namaste! No power as I am about to prepare food? Sandwiches Namaste! No tapwater? A washbasin with bottled water Namaste! Shipment still stuck in the port of Calcutta? Camping Namaste! School facilities nothing compared to what we had in Beijing? Kids will survive Namaste! With regular yoga sessions and a huge amount of complaining during coffee klatsch, my zen was rippling like a babbling brook.
Until last Thursday, that is... I had the plumber over and you could see it on the horizon. More than once plumbers have brought me to boiling. This plumber turned out to be of the unlucky kind with the electrician stirring my waters before him.
It is a boringly long story about drains and other nonsense that I will spare you of, but in short: the plumber had decided all by himself to remove the bathtub for a leaking plug, until I showed him in the most elegant of ways a removable panel on the side of the tub. Two screws could keep us from ruining the bathroom. Nepali men don't appreciate female intelligence and hands-on cleverness. It all ended up in a big scene and shortly after my zen gushed out of me at 100 nautical miles an hour.
The plumber and I truly needed 3 consecutive yin yoga sessions to find back our inner balance.
Moral of this story? A week and 9 broken bathroom tiles later my zen together with the precious bubble bath is still disappearing through the leaking bath plug... Namaste!
Ik kan je frustratie een klein beetje begrijpen. Heb zeer veer respect voor jullie allemaal. Voor mij zou deze hardship iets teveel zijn. Hang in there. Je schrijft het wel erg mooi.....maar de dagelijkse simpele dingen voor jou niet minder natuurlijk. Keep stories coming.
ReplyDelete