Reality bites
Reality bites
Een paar internationale verhuizingen verder en een mens wordt beschouwd als een prof. Pakken voor maandenlang kamperen. Kinderen voorbereiden op afscheid nemen. Kinderen voorbereiden op anders en vreemd. Verkennen van de nieuwe school. En ook genoeg tijd besteden aan de nieuwe plek ontdekken. Lonely Planet is een krak op dat vlak. Nog maar net geland, gekranst en bekomen en Sven staat gesteund door Lonely Planet pagina 62 te popelen om ons eens wat te laten zien. Met kennis van zake vertelt hij ons na pagina 63 te hebben bestudeerd dat Kathmandu eigenlijk uit 3 koninkrijken/stadstaten bestaat: Kathmandu, Lalitpur (oftewel Patan) en Bhaktapur. Elk koninkrijk heeft zijn paleis, zijn tempels, zijn plein en zijn schatten. Pagina 63 bepaalt nog dat Kathmandu Durbar Square eerst op het programma staat. Ook goed...
Lonely Planet had op diezelfde pagina al iet of wat verteld over de ravage na de aardbeving, maar de aanblik kwam nog steeds lichtelijk als een schok. We zijn nu anderhalf jaar na de bevingen en die ravage is nog erg aanwezig. Kind nummer 1 met last van aardbevingsangst trok wat wit weg. We spreken 3 minuten in de verkenningstocht. Lonely Planet had in zijn introductiepagina's ook nihil aandacht aan stof besteed. Gelukkig dragen Beijingers steeds de voorzienigheid bij zich, dus werden 5 snoeten in een masker gehuld. Naarmate we door de reisgids flaneerden, pagina 64-65-66-67, werden ook kind 2 en 3 wat kort van stof. Tegen pagina 71 had Lonely Planet het nog enkel over de pracht, de praal en de rijkversierde cultuur gehad. Het onderdeel armoede werd wijselijk achterwege gelaten. Onze reisgenoten hadden het echter al snel in de gaten. Het kan ook niet meer in your face dan dit.
We hebben Kathmandu Durbar Square met 3 pagina's moeten inkorten vanwege bleekgetrokken kinderen.
Zelfs een cupcake met chocolademelk in het verderaf gelegen kleurige Thamel kon hen niet van de brandende vraag afbrengen: "En papa, wanneer gaan we opnieuw verhuizen?"
Reality bites
After a couple of international moves, you would think we are nothing less but pro at it. Packing for months of camping before the actual shipment reaches the new destination, preparing kids for the final goodbye, preparing kids for the unknown, visiting the school grounds and investing some time in exploring the new city. Lonely Planet has a knack for that kind of job, so barely landed and acclimatized, Sven greatly supported by Lonely Planet page 62 urged us out of the hotel room into the world. With the wisdom of a local and after thoroughly having read page 63 we got informed that Kathmandu valley consists of 3 former kingdoms; Kathmandu, Lalitpur (now Patan) and Bhaktapur, each kingdom has its square, its place, its temples and its treasures and according to the second half of page 63 Kathmandu needs to be visited first. Whatever...
In the introduction Lonely Planet had carefully touched upon the most recent earthquake and the devastating impact on cultural heritage, but the actual sight of it all still came as a major shock. Child number 1 suffering from quakefobia turned slowly pale after only 3 minutes into our exploration.
Lonely Planet wasted no words on dust and air pollution, but Beijingers come prepared at all times: 5 faces got instantly covered in pollution masks.
As we were leafing through the travel guide at an enjoyable pace - page 64, 65, 66, 67 - also child 2 and 3 turned noticeably quiet. By the time we reached page 71 Lonely Planet had only talked in superlatives about the richness and beauty of Newari culture, the chapter poverty got wisely omitted. Our travel companions on the other hand had no trouble spotting it; it could not be more in your face.
We had to shorten our Kathmandu Durbar Square chapter with 3 pages because of depressed children.
Rainbow sprinkles on cupcakes nor hot chocolate in the colourful neighborhood of Thamel could avoid their burning question: "So dad... when are we moving again?"
Een paar internationale verhuizingen verder en een mens wordt beschouwd als een prof. Pakken voor maandenlang kamperen. Kinderen voorbereiden op afscheid nemen. Kinderen voorbereiden op anders en vreemd. Verkennen van de nieuwe school. En ook genoeg tijd besteden aan de nieuwe plek ontdekken. Lonely Planet is een krak op dat vlak. Nog maar net geland, gekranst en bekomen en Sven staat gesteund door Lonely Planet pagina 62 te popelen om ons eens wat te laten zien. Met kennis van zake vertelt hij ons na pagina 63 te hebben bestudeerd dat Kathmandu eigenlijk uit 3 koninkrijken/stadstaten bestaat: Kathmandu, Lalitpur (oftewel Patan) en Bhaktapur. Elk koninkrijk heeft zijn paleis, zijn tempels, zijn plein en zijn schatten. Pagina 63 bepaalt nog dat Kathmandu Durbar Square eerst op het programma staat. Ook goed...
Lonely Planet had op diezelfde pagina al iet of wat verteld over de ravage na de aardbeving, maar de aanblik kwam nog steeds lichtelijk als een schok. We zijn nu anderhalf jaar na de bevingen en die ravage is nog erg aanwezig. Kind nummer 1 met last van aardbevingsangst trok wat wit weg. We spreken 3 minuten in de verkenningstocht. Lonely Planet had in zijn introductiepagina's ook nihil aandacht aan stof besteed. Gelukkig dragen Beijingers steeds de voorzienigheid bij zich, dus werden 5 snoeten in een masker gehuld. Naarmate we door de reisgids flaneerden, pagina 64-65-66-67, werden ook kind 2 en 3 wat kort van stof. Tegen pagina 71 had Lonely Planet het nog enkel over de pracht, de praal en de rijkversierde cultuur gehad. Het onderdeel armoede werd wijselijk achterwege gelaten. Onze reisgenoten hadden het echter al snel in de gaten. Het kan ook niet meer in your face dan dit.
We hebben Kathmandu Durbar Square met 3 pagina's moeten inkorten vanwege bleekgetrokken kinderen.
Zelfs een cupcake met chocolademelk in het verderaf gelegen kleurige Thamel kon hen niet van de brandende vraag afbrengen: "En papa, wanneer gaan we opnieuw verhuizen?"
Reality bites
After a couple of international moves, you would think we are nothing less but pro at it. Packing for months of camping before the actual shipment reaches the new destination, preparing kids for the final goodbye, preparing kids for the unknown, visiting the school grounds and investing some time in exploring the new city. Lonely Planet has a knack for that kind of job, so barely landed and acclimatized, Sven greatly supported by Lonely Planet page 62 urged us out of the hotel room into the world. With the wisdom of a local and after thoroughly having read page 63 we got informed that Kathmandu valley consists of 3 former kingdoms; Kathmandu, Lalitpur (now Patan) and Bhaktapur, each kingdom has its square, its place, its temples and its treasures and according to the second half of page 63 Kathmandu needs to be visited first. Whatever...
In the introduction Lonely Planet had carefully touched upon the most recent earthquake and the devastating impact on cultural heritage, but the actual sight of it all still came as a major shock. Child number 1 suffering from quakefobia turned slowly pale after only 3 minutes into our exploration.
Lonely Planet wasted no words on dust and air pollution, but Beijingers come prepared at all times: 5 faces got instantly covered in pollution masks.
As we were leafing through the travel guide at an enjoyable pace - page 64, 65, 66, 67 - also child 2 and 3 turned noticeably quiet. By the time we reached page 71 Lonely Planet had only talked in superlatives about the richness and beauty of Newari culture, the chapter poverty got wisely omitted. Our travel companions on the other hand had no trouble spotting it; it could not be more in your face.
We had to shorten our Kathmandu Durbar Square chapter with 3 pages because of depressed children.
Rainbow sprinkles on cupcakes nor hot chocolate in the colourful neighborhood of Thamel could avoid their burning question: "So dad... when are we moving again?"
I'm sorry. It will get better. You know this right? We both know this. At one point, when it's time to move again, you will be busy running around saying your goodbyes and doing your lasts and try to capture all the good memories.
ReplyDelete